අවුරුදු සූදානම

තාත්තගේ සෞඛ්‍ය තත්ත්වය ජනවාරි මාසයේදි අයහපත් වුයේ 2018 වසරට තිබූ මගේ එකම බලාපොරොත්තු බොද කරමින්. ජනවාරි මස තුළ පමණක් දින 5ක් ඔහුට කරකැවිල්ල සමඟ වමනය ඈති විය.

මෙය ඔහුට ඉතා වේදනාකාරී අතැ දැකීමක් වන්නේ වමනය කරන විට ඔහුගේ පපුවත් උගුරත් වේදනාවට පත්වීමත් සමඟ.

පෙබරවාරි මේ තත්ත්වය යම් තරමක් අවම වුවත් අවස්තා දෙකකදි එකම සංසිද්ධිය යළි ඈති විය.
මේ පිටතට පෙනෙන ගැටලු පමණි..


අප්‍රේල් 12 දා තබන්න සිටි මේ සටහන කාර්යය බහුලත්වය නිසාම අවුරුද්දටත් පසුව ලියන්නට සිදු විය.

වෙනද වගේම උදේ 2,3,4 වගේ වෙලාවන්ට ඈහැරෙන ඔහු මා ඉස්තෝප්පුව සහ පේමන්ට් එක සෝදන විට මා හට සහය වන්න කොපමණ උත්සාහ කළද ඔහුගේ වෑයම මම නතර කළේ ඔහුට විවේක අවශ්‍ය නිසා.

කොහොම හරි තාත්ත මිදුලට ඈවිත් මා අසලින් උපදෙස් දෙමින් සිටියත් වැස්සක් මඟ එන නිසා පිටු පස දොරින් ගෙට යන ලෙස ඈවිටිලි කලේ ඉදිපස ඉස්තෝප්පුව සහ පේමන්ට් එක තෙත්ව තිබීම නිසා ඔහු ලිස්සා වැටීමෙන් වැලක්වීමටයි.

විනාඩි 5කට වඩා ගියත් යළි නිවස තුළින් ඔහු මතු නොවු නිසා ගෙයි පිටුපස දොර බැලුවත් පහු පෙන්නට නැ. යළිත් ඉදිරිපසට එද්දි දැක ගන්නට ලැබුනේ ඔහු ගෙයි වටේ වටයක්ම ගසා යළි ඉදිරිපස දොරටුව කතා පැමිණ සිටින අයුරුයි.

මගේ නිගමනය වූ යේ ඔහුට ගෙයි පිටුපසට යන විට ඔහුගෙන් කළ ඉල්ලීම ඔහුට අමතක ව ඈති බවයි. සටහනක් තබන්න සිතු නිසා පසුව පිංතූරයක් ගන්නා විට අඩක් වියලුන පේමන්ට් එකත් ඒ අසලම තාත්තගේ සෙරප්පු දෙකත් දැක ගත හැකි විය.

පිංතුරේ ගනිද්දි තේරුනේ ගෙදර දොරකොඩ අසල පාපිස්සක ආකාරයට උදුපියලිය වැවුන මිදුලේ තාත්ත සකස් කළ තනකොල පාපිස්ස දැන් ඉස්සර වගේ නැ. තනකොළත් උදුපිය ලියත් ක්‍රමයෙන් පේමන්ට් එක ආක්‍රමනය කරමින් සිටි. මේ වෙනස තාත්තට පෙනුන නිසා වෙන්න ඔනා මීට සති කිහිපපයකට පෙර තනකොල කපන්න කතුර හොයන්න ගත්තේ.

මගේ ජිවිතයත් තාත්තගේ සුපුරුදු ජීවිතය වෙනස් වීමත් සමඟ බාගේට වෙලුන උදුපියලිය සහ තනකොළ ආක්‍රමණයට ලක්වෙන්න ගත්ත පේමන්ට් එක වගේ කියල දන්නේ මා පමණයි.

අවුරුද්ද වෙනුවෙන් කිසිම දෙයක් මිළදී ගන්නටවත් ගෙයින් එළිය නොගිය මට එදින සවස බන්දුල, රංජන් සහ ශ්‍රී මාල් (අනෙක් මිතුරන්ට හදිසි කරනා නිසා එන්නට නොහැකි විය) පැමිණීම ඇත්තටම හිතට හයියක් බව ඔවුන් රාත්‍රිය වන තෙක් සිට පිටව යාමෙන් අනතුරුවයි.

මෙතෙක් ගෙදරට මිතුරන් තාත්තගෙ දුක සැප බැලීමට එන්න සැලසුම් කලත් මම බොහෝ විට ඔවුන් දිරිමත් නොකරන්නේ සමහර අවස්තාවලදි එය තාත්තටත් කරදරයක් නිසා. විශේෂයෙන්ම හොද නින්දක ඉන්නවිට පිටස්තරයෙක් සද්දෙට ගේටුව ඈරීම මට අප්‍රියතම අවස්තාවක්. ඒ හොදටෝම ඈති තාත්තගේ නින්ද කැඩෙන්න.

කෙසේ නමුත් නිවට ආ අමුත්තන් තිදෙනාගෙන් මින් පෙර දෙවරක් නිවසට ආ බන්දුල රණතුංග එකවර හදුනා ගන්නට ඔහුට නොහැකි විය.