Skip to main content

අවුරුදු පැතුම් සහ කන අත්සන

සුපුරුදු ලෙස අවුරුදු ගෙවුනා මුල් දවස් දෙකම ගෙදරටම වෙලා හිටියා..

තාත්ත අසනීප වූ විට විවිධ හිතවුන් විවිධ අයුරින් උපකාර කලා.. සරත් වැලිවිටිගේ අන්කල් ඒ වගේ එක් චරිතයක්. වහලේ උලු ගලවල යන්න පහුගිය වසරේ අගොස්තු අව හුලගත් සමඟ ආව ප්‍රධාන අභියෝගය වුනේ ඊට පසු දීනම දැනගත් තාත්තට තිබූ UTI ප්‍රශනය.

දොස්තර කීව දින 6ක් එකම වෙලාවට IV එකක් දෙන්න අවශ්‍ය බවත් ඒ සඳහා පැයක් දෙකක් ඈදේ වැතිර සීටිමටත් සිදු වන බවත්, එය ETU එකේම කළ යුතු බවත්.

එදා දැනගත් පරිදි පුද්ගලික රෝහලේ වුවත් වකුගඩු රෝගින් පැමිණෙන නිසා පෝලිමේ නොසිට නිවාඩු පාඩුවේ මෙය කරගැනීමට හැකි වෙලා වන්නේ උදේ 6-7ත් අතර පමණයි.

මීළඟ ගැටලුව පැණ නැගුනේ අදාල බෙහෙත හොයාගත්තත් එය අනිවාර්යෙන්ම ශීත කරනය තුළ තබන ලෙස ෆාමසි එකෙන් දුන් උපදෙස්. ඒ වෙද්දි ගෙදරට විදුලි සැපයුම ලැබි තිබුනේ නැ. කොහොම හරි කෝටත් තෛලය බදු සරත් අංකල්ට දුන් ඈමතුම සමඟින් ඔහුගේ ෆාමසියේ විදුලි ජනක යන්ත්‍ර සහිත බවත් උදේ ශිෆ්ට් එකට එන ළමයි දෙන්නව ඔහු අපිට අවශ්‍ය වෙලාවට කඩේ අරින්න සූදානම් කර තිබ්බා.

දින 6ම උදේ පාන්දරම කිසිදු ගනුදෙනුවත් නොවුනත් (යමක් මිලදි ගන්න හැදුවත් ඒ අය එපා කීව) ෆාමසියෙ දොර ඈරණු ගමන් බෙහෙත ගන්න එතන මම හිටියා.

කොහොමින් හරි සරත් අංකලුත් තව හිතවතුන් කිහිප දෙනෙකුත් මුණ ගැහෙන්නට අප්‍රේල් 16දා එලියට බැස්සේ තාත්තට එයාගේ සුපුරුදු අත්සන ගහන්න කිහිපවරක් අවස්තාව දීල.

ගෙදර එන ගමනේදි යාලුවෙක්ට අවුරුදු සුබ පැතුමක් දෙන්න කතා කරත්, සුපුරුදු ඒ කතාබහත් නැවතුනේ තාත්ත ලගම.

Dementia ගැනත්  Alzheimer ගැනත් සිදු වූ කතා බහ නැවතුනේ Black (2015) සිනමා පටය නැරඹීමට මට කළ යෝජනාවෙන්.




අද 18, අත්සන භාවිතය ගොඩ දාගන්න එක ලේසි නැ තාත්තට.. ඔහුට එය වෙහෙසකාරි අත්දැකීමක්.  සමහර වෙලාවට ඊළඟ අකුර කන ලගට කරලා කොදුරන්න වෙනව.

කරන්න දෙයක් නැ පස්සේ බැංකුවට කතා කරලා ෆින්ගර් ප්‍රින්ට් ගන්න කටයුතු සූදානම් කළේ මම හෙට මැරුනත් (තාත්තට අත්සන ගහන්න බැරිවුනත් විකල්ප විසදුම ඔහුට අශ්‍ය දේ ලබා දෙන නිසා).

තාත්තට මුලින්ම මාව අදුන ගන්න බැරි වුන දවස අද වගේම මතකයි
එදා වගේම අදත් මට ඈඩුනා, ඔවෙ මේ දැණුත්..
ජිවිතේ කිසිම දාක මම හිතුවේ නැ තාත්තට කන අත්සන ගහන්න වේවි කියල.

දවල්ට හිනා වෙලා රෑට අඩන ජිවිතේ!

දහස් ගණනක් අනාරක්ෂිතව දුම්රිය මඟ හරහා යන එක නවත්වන්න දුමරිය මඟ හරහා පාලමක් ගන්න, ඩෙංගු ගැටලුවට වගේ විවිධ වූ කාරනා සඳහා ඔහුගේ අතින්ම ලිපි කීයක් ලියවෙන්න ඇත්ද?
ඒ ලිය වුනා පමණක් නෙමේ ෆවුසි දුම්රිය ඈමති වූ කාලය තුළදි දුම්රිය මඟ හරහා ගුවන් පාලමක් අනුමත වීමද සිදු විය. අවාසනාවකට ඉන් එහා කාර්යය වගකිව යුතු ගමේ ආණ්ඩුවට වත් අනෙක් නිළධාරින්ටවත් මෙතෙක් කළ නොහැකි විය.


ලිවීමේ අපහසුතාවයක් ඔබ දන්නා කෙනෙක්ට පසුකාලීනව ඈති නම්
ඒ වයසට යාම නිසා බව උපකල්පනය නොකර
වෛද්‍ය උපදෙස් පිළිපදින්න දැණුවත් කරන්න!






Comments

  1. මචං අයියේ.. එදා අපි හම්බුනු දවසේ උඹ ඔය ගැන කියද්දී මට එච්චර දැනුනේ නැති උනත්... පස්සේ ඔය ගැන හිතද්දී මාරම විදිහට shock උනා බං..

    ReplyDelete
    Replies
    1. ජිවිතේ ඔහොම තමයි කියල හිතහදාගන්නව. අදත් එකපාරම ඇවිත් මගේ නම කියල කෝ කියල මගෙන්ම අහනව. මම දන්නේ නැ එයා කොහොම ඒ වගේ කෙටි කාලයක් වුනවත් ගත කරනවද කියල. මොහොතකට උනත් කව්රුත්ම නොදන්න ලෝකෙක.

      Delete

Post a Comment

Popular posts from this blog

පරිගණක ආශ්‍රීත ව්‍යාපාර ලියාපදිංචියෙදි පොලිස් රිපෝර්ට් සහ හැක් කිරීමට ලියාපදිංචි වීම

පසුගිය දවසක මගේ මිතුරෙක්ට මෙන්න මේ අත්දැකීම විදගන්න ලැබුනා. 2018 දෙසැම්බර් මස ව්‍යාපාර ලියාපදිංචියක් සඳහා ඉදිරිපත් කළ අයදුම්පතට එච්ච දේ දැනගන්ට ඔහු ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යයාලයට ගිය විට අදාල අයදුම්පත යළි අතට ගන්නා සේවකයින් යුහුසුලුව කටයුතු කරන්නට ගන්නව. ඒ අතරෙදි මෙන්න මෙහෙම කතාවක් අවසානෙදි ඇහෙනව.. දැනට මෙරට අපණයන ආදායමින් සැලකිය යුතු මුදලක් ලැබෙන්නේ මෘදුකාංග සහ තොරතුරු තාක්ෂණ සේවා අපනයනය හරහා. මුදලින් ඇමරිකාණු ඩොලර් මිලියන 1000 කට අසාන්න අගයක් 2017 වසරෙදි තිබුනා. අපිට තව දුරටත් ගෘහසේවිකාවන්ගෙන් ලැබෙන විදේශ විනිමයෙන් හෝ සම්ප් ‍ රදායික අපණයන හරහා විදේශ විනිමය ගොඩ නගන්න බැ. ඒ නිසා රජයටත්, රජයේ සේවයේ ඉන්න ඉහළ නිළධාරින්ටත් තොරතුරු තාක්ෂණය හරහා ලබා ගත හැකි විදේශ විනිමය සහ එය වැඩි දියුණු කරගත හැකි ක් ‍ රමවේදයන් ගැන හිතන්න වෙනව. අපි මැණිකක් අපණයනය කරද්දි ලබන විදෙශ විනිමය සහ එක් ගෘහ සේවිකාවක් මෙරටට එවන මුදල සසදලා බලමු. මසකට එක් ගෘහ සේවිකාවක් මෙරටට එනව මුදල ඉතාම සුලු මුදලක් එක් මැණික් ගලක් සමඟ සැසදුවොත්. නමුත් මෙරටින් බැහැරව සේවය කරන ලක්‍ෂ ගණනක් වන ගෘහසේවික

වේදනාත්මක නිහඬ බව

අපි ගොඩක් වෙලාවට නිස්කලන්ක, නිහඬ පරිසරයකට ආදරය කරනව. ඒ අත්දැකීම යළි යළිත් විදගන්න තරම් පෙරේත කමක් දක්වනව. නමුත් සමහර නිහඬ අවස්ථා ඉතාම වේදනාකාරයි. ඊයේ (2020 මාර්තු 14) රාත්‍රියේ  නින්දට ගිය පසු වරින් වර තාත්තව ඇහැරවන්න බැලුවේ, ඔහුට අවශ්‍ය බෙහෙත් සහ මුත්‍ර කිරීමට ඇවැසිදැයි පිරික්සීමටයි. වෙනදා "තාත්තේ චූ කරන්න ඔනද?" ඇසු විට "හා" කියා ප්‍රතිචාර දක්වන ඔහු ඊයේ රාත්‍රිය පුරාවට කිසිදු ප්‍රතිචාරයක් නොදක්වා නින්දේම සිටියා. අලුයම 3ටත් එලෙසමයි. අද උදේ දෙගිඩියාවෙන් මෙන් අවදි කළ පසුත් ඔහුගෙන් සුපුරුදු ලෙස "සුබ උදැසනක්" ප්‍රතිචාරයක් ලැබුනේ නැ. ඔව් දවසම තාත්ත ගොලුයි. ඉදහිට අසන ප්‍රශ්නයකට හිස සලයි. මගේ ජිවිතේටම තාත්ත කතා නොකර සිටි පලමු දවස අද. මේ වේදනාව වචනවලට පෙරලන්න දන්න කෙනෙක් ඉන්නවද මම නම් දන්නේ නැ. තාත්ත ඉස්සරහා එයාගේ ඇස් දිහා බලන් කිසිම දෙයක් නොවු විදියට තොර තෝංචියක් නැතිව කියෙව්වට අදත් මගේ බත් එකෙ කදුලු. අද මේ පිංතුරේ මතක් වුන නිසා අන්තර්ජාලේන් හොයල ගත්තා. මේ පිංතුරේ ඇත්තටම වෙන්නේ දියණියක් (අර්ධ වශයෙන් අංශභාගයට පත්) ඇගේ පියාට ඇවිදීමට සහාය වෙන පිංතූරයක

හැමිල්ටෝනියන් මග

  හැමිල්ටෝනියන් මග/පෙත (Hamiltonian Path) එකක් කියන්නේ එක් ශ්‍රීර්ෂයක් මත එක් වරක් පමණක් ගමන් කරන යම්කිසි මඟපෙන්වීමක් සහිතව හෝ රහිත රේඛා සටහනක්, ගමන් මඟක්. හැමිල්ටෝනියන් චක්‍රය (Hamiltonian cycle) කියන්නේ, චක්‍රයක් වන හැමිල්ටෝනියන් මගක්. ප්‍රස්තාරයක එවැනි මගක් සහ චක්‍රයක් ඇතැයි තහවුරු කර ගැණීම  Hamiltonian path problem - හැමිල්ටෝනියන් මාර්ග ගැටලුව ලෙස හදුන්වයි. මේ ගැටලුව NP-Complete ගැටලුවක් වේ. හැමිල්ටෝනියන් මග සහ චක්‍රය අයර්ලන්ත ජාතික ගණිතඥයකු වන Sir William Rowan Hamilton (1805–1865) වෙනුවෙන් මෙය නම් කරලා තියෙනව.  1856 දි මොහු icosian game නැමැති ගණිතමය ක්‍රීඩාව නිමවනව. ඇත්තටම ඔහුගේ දායකත්වය භොතික විද්‍යාවට ඉතා වැදගත් සේ සලකනව. විද්‍යුත් චුම්බකනය (electromagnetism) වැනි ශාස්ත්‍රීය ක්ෂේත්‍ර න්‍යායන් (classical field theories) ගේ නවතම අධ්‍යනයන් සහ කොන්ටම් යාන්ත්‍රකය (quantum mechanics) සංවර්ධනයට මොහු විසින් හැමිල්ටෝනියානු යාන්ත්‍රකය ( Hamiltonian mechanics) මූලික වෙනව.   වැරදි තොරතුරක් ඇත්නම් නිවැරදි කිරීමට කාරුණික වන්න.  ඉතින් මේ සටහන ලියන්න හිතු